'Neem het verlangen van je hart serieus'
Een interview met mijn nicht Anne uit de zine 'Schitter'✨
Anne is 28 jaar en leidt een religieus leven midden in de wereld. Ze werkt namelijk als jeugdarts bij de GGD en studeerde geneeskunde in Utrecht.
Waar begon jouw interesse voor het religieuze leven?
Ik ben van huis uit katholiek opgevoed. Maar mijn echte interesse in het religieuze leven begon toen ik ging studeren in Utrecht. Daarvoor was geloven en naar de kerk gaan iets wat ik mooi vond. Verder was ik niet heel veel met het geloof bezig. Toen ik ging studeren, ging ik veel meer over het geloof nadenken en er met andere studenten over praten. Toen kwam ik erachter wat echt belangrijk is in mijn leven. Bijvoorbeeld dat alleen dokter zijn als beroep niet genoeg voor mij is om gelukkig te zijn. De laatste twee jaar van de middelbare school heb ik hard gewerkt. Je moet namelijk hoge cijfers hebben om bij de opleiding geneeskunde te worden ingeloot. Toen ik eenmaal geneeskunde studeerde, was ik toch nog niet helemaal gelukkig. Alleen geneeskunde studeren, gaf mij niet de voldoening die ik hoopte dat het mij zou geven.

Hoe zag jouw weg naar het religieuze leven eruit?
In mijn studententijd vond ik het fijn om met andere gelovige jongeren om te gaan. Zij hadden iets moois. In die tijd werd ik steeds meer overtuigd door de aanwezigheid van God.
Ik had het verlangen om mezelf helemaal ergens voor te geven. Ik wist alleen niet wat. Misschien was het mijn roeping om te trouwen of totaal iets anders. Ik had helemaal niet het idee om het klooster in te gaan. Maar ik had wel een groot verlangen naar geluk. Ik heb maanden lang gebeden. Misschien wel een jaar. Toen ik 22 was, liep ik stage in Madrid. Tijdens die stage sprak ik met een arts die een religieus leven leidde midden in de wereld, want ze werkte als arts. In Madrid kende ik niet veel mensen dus ik had veel tijd om alleen te zijn en om na te denken over mijn leven. Toen ik na twee maanden weer terug ging naar Nederland wist ik het zeker. Het is mijn roeping om mijn leven aan God te geven en om niet te trouwen.
Om te begrijpen wat het religieuze leven nou echt betekent, ging ik met andere jongeren in retraites en volgde we lezingen. Mijn roeping was daar al begonnen. Je roeping begint niet pas wanneer je je habijt aantrekt en het klooster in stapt. Als je al weet dat je je leven aan iets wil toewijden, kan je nu al elke dag zo leven. En op een gegeven moment kan je weer een volgende stap nemen.
Ik zit bij de Memores Domini en dat zijn mensen die hun roeping beleven midden in de wereld want ze werken allemaal. Toen ik mijn studie af had, sloot ik mezelf aan bij de Memores Domini als novice. Novice zijn betekent dat ik een proeftijd meedraai in de gemeenschap voordat ik definitief intreed bij de Memores Domini.

Anne is novice bij de Memores Domini. Een lekenorganisatie dat  ontstaan is vanuit ‘Gemeenschap en bevrijding’. Een katholieke beweging uit Italië die is ontstaan in de jaren 50. ‘Gemeenschap en bevrijding’ is inmiddels verspreid over 90 landen en heeft ongeveer 60.000 leden. De Memores Domini is in 1988 erkent door het Vaticaan en is wereldwijd verspreid door 30 landen. Er zijn ongeveer 2000 leden wereldwijd. Zij leggen net als kloosterlingen de drie geloften -armoede, kuisheid en gehoorzaamheid- af. Maar ze wonen niet in kloosters maar in huizen met 2 tot 12 mensen samen. Je hebt vrouwenhuizen en mannenhuizen. De mensen bij de Memores Domini hebben allemaal een baan.

Hoe ziet een gemiddelde dag uit jouw leven eruit?
Een gemiddelde werkdag is 8 uur werken. Dan sta ik meestal om half zeven op. Dan ga ik bidden in stilte. Dan ga ik ontbijten en dan naar mijn werk. Na mijn werk rond half zes ga ik altijd naar de mis. In de katholieke kerk is dat de heilige mis. Dat is een kerkdienst waar je iedere dag heen kan gaan. Daarna ga ik avondeten met mijn huisgenoot en rust ik even uit.
‘s Avonds heb ik altijd nog tijd voor stilte en gebed. Dit duurt minimaal een uur. Daarna ga ik op tijd naar bed want ik moet vroeg op.
In de weekenden heb ik vaak retraites en andere bijeenkomsten van de beweging gemeenschap en bevrijding. De retraites zijn nu helaas via Zoom. Dan gaan we meestal bidden samen, hebben we een lezing en zijn we daarna een tijd stil. Aan het einde kunnen we vragen stellen en onze evaringen delen.

Anne leeft met 2 huisgenoten in een huis. Haar huisgenoten zijn wel gelovig maar niet betrokken bij de Memores Domini. Anne is de enige novice in Nederland en is verbonden aan een huis in Italie. Daar wonen zes mensen van de Memores Domini waar Anne veel contact mee heeft via zoom. Door de coronacrisis kan ze niet zomaar naar Italië toe. Als arts kan ze niet zomaar in Italie werken. Maar wie weet gaat ze in de toekomst ook in een huis van de Memores Domini wonen of verhuist ze naar Italie. In Nederland heef ze gelukkig veel vrienden die ook lid zijn van de beweging ‘Gemeenschap en Bevrijding’. De gemeenschap in Nederland is voor haar ook heel belangrijk.

Ik vind het fijn om elke dag op een bepaalde momenten te bidden en stil te zijn. Ik moet er dingen voor laten maar dat vind ik juist goed. Want juist doordat ik bewust zo leef, kan ik anderen beter helpen. Als ik mijn eigen weg serieus neem (mijn roeping), dan ben ik gelukkiger en kan ik een betere collega of een betere vriendin zijn voor iemand anders.

Welke dingen zijn voor jou belangrijk in het leven?
Ik vind het belangrijk dat iemand helemaal vrij is om te doen wat hij wil. Maar wat ik essentieel vind, is dat je bewust bent dat er iemand is die van je houdt. Voor mij zijn vriendschappen de concrete plek waarin ik kan ervaren dat mensen van mij houden. Een hele mooie definitie van vriendschap die ik ooit heb gehoord bij gemeenschap en bevrijding is; ‘Een vriend is degene die jou op weg helpt om jouw bestemming te bereiken.’

Wat heeft het religieuze leven jou geleerd tot nu toe?
Op mijn 23e heb ik een burn-out gehad. Dat was een zware tijd waarin ik heb geleerd dat wat ik doe niet het meest belangrijk is. In die tijd dacht ik dat fulltime werk het aller belangrijkste was. Maar dat is niet het allerbelangrijkste in het leven. Het belangrijkste is bemind worden. Daardoor kan je ook van anderen houden en daardoor wil je ook graag werken.
Ik voel me gelukkiger en dankbaarder voor de dingen die ik heb gekregen. En ik voel me veel meer vrij. Als mens zijn we eigenlijk heel kwetsbaar. Ons leven hangt aan een zijden draadje. We weten niet wat er morgen gebeurt. Maar als je beseft dat je leven in Gods handen ligt, heb je veel meer hoop. Ik ben ook wel eens bezorgd wanneer het bijvoorbeeld niet goed gaat op mijn werk of als ik heel moe ben. Dan ben ik ergens bang om weer een burn out te krijgen. Ik ben maar een mens en ik maak mij bezorgd over allerlei dingen. Maar als ik even stil sta, dan weet ik dat mijn leven niet afhangt van allerlei details. Daardoor voel ik mij veel meer gelukkig en vrij.
Ik richt mijn leven nu in met bepaalde concrete dingen zoals bijvoorbeeld bidden en daar tijd voor nemen. De dingen die ik net noemde dat ik mij gelukkiger, dankbaarder en meer vrij voel, zijn een gevolg van een bepaalde weg die je serieus neemt.

Welk advies zou je willen geven aan mensen die nog niet zo goed weten wat hun ‘roeping’ is? Hoe kom je erachter wat je ‘roeping’ is en wat je met je leven wilt doen?
Neem je verlangens heel serieus. Wees heel eerlijk met jezelf en jouw ervaringen. Kijk naar wat jou gelukkig maakt. Dat kan je zien in jouw dagelijkse leven. Welke vriendschappen zijn voor jou belangrijk? Wat is echt voor jou belangrijk? En als je iets moois ziet, ga daar achteraan en kijk waarom dat mooi is. Als je iemand kent die heel gelukkig is, kan je ook aan diegene vragen ‘waarom ben jij gelukkig?’ Zo leer je van elkaar.
Naar mijn mening moet iemand in zijn eigen leven kijken wat hem gelukkig maakt en daar heel eerlijk in zijn. En niet bang zijn om iets te moeten veranderen. Als je ergens niet gelukkig in bent, vraag jezelf dan af wat je wel nodig hebt. Het belangrijkste advies wat ik iemand zou willen geven is : neem het verlangen van je hart serieus. En wees niet bang om risico’s te nemen of om iets nieuws te proberen en ergens heen te gaan.

Wat is volgens jou de zin van het leven?
Gelukkig worden. En ook anderen mensen daarin meenemen want uiteindelijk wil ik dat anderen mensen ook gelukkig zijn.